Een dilemma over labels uit Bangladesh

Een paar weken geleden was het programma De slag om de Klerewereld te zien. Daarin zagen we onder andere Teun van de Keuken op reis in Dhaka, Bangladesh. Dat was herkenbaar, maar ook al weten we inmiddels zelf hoe het daar gaat, het blijft confronterend.

Het korte fragment over de productie van labels voor in kleding trok extra mijn aandacht. Deze labels werden veelal gemaakt door kinderen en onder zeer slechte omstandigheden, we zagen zelfs een label van een merk aangesloten bij ‘fair wear’.

In een deel van onze producten hebben wij ook labels, en ook al zijn onze producenten fair trade gecertificeerd door de WFTO (World Fair Trade Organisation), de vraag was toch al eens bij me opgekomen; wordt de productie van onze labels ook uitbesteed? Ik besloot om dat te gaan uitzoeken, omdat ik juist weer een nieuwe bestelling had geplaatst waar ook labels in zouden komen. Ik ging mailen met mijn contactpersoon bij een van onze producenten.

Zoals jullie gezien hebben in het programma wordt er in Bangladesh niet snel ‘nee’ gezegd. Er worden eerder ontwijkende of nietszeggende antwoorden gegeven, die voor de goede verstaander eigenlijk nee betekenen.

Ik stelde de vraag of de productie van de labels die ze onder andere voor mij maken uitbesteed wordt, het antwoord daarop was ja. De volgende vraag was natuurlijk of ze konden zeggen of daar de arbeidsomstandigheden goed zijn. Daarop kwam een nietszeggende reactie.

Dus stelde ik een specifiekere vraag, namelijk of ze daar zelf naartoe gaan om de arbeidsomstandigheden controleren, of er eerlijke lonen zijn en of er geen kinderen werken. Drie weken later, na aandringen, kreeg ik reactie. ‘We kunnen goede werkomstandigheden garanderen naar Bengaals perspectief en er werken geen kinderen. We kunnen niet controleren of er eerlijke lonen worden betaald’.

Nu heb ik een bestelling geplaatst zonder labels. Maar waar worden labels gemaakt die gegarandeerd eerlijk geproduceerd zijn? De Nederlandse label leveranciers laten ze ook elders in de wereld maken, daar heb je helemaal geen zicht op. Bovendien wil ik met Tulsi Crafts de Bengaalse economie op een eerlijke basis steunen.

Ik zou naar Dhaka willen vliegen om te gaan kijken waar de labels gemaakt worden. Dat zal moeten wachten tot een volgend bezoek, maar in de tussentijd wil ik ook geen producten verkopen zonder label.

Dit is een typisch voorbeeld van de dilemma’s die ik tegenkom bij het eerlijk zakendoen in Bangladesh. Wat zou jij in dit geval doen?

 

tulsi label fair trade

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *